ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ, ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΙΝΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

random_title_01

«Ήρθαν! Ήρθαν!» φωνούλες ενθουσιασμού και γέλια ήταν η πρώτη εικόνα από την επίσκεψή μας στο 15ο Δημοτικό Αθηνών. Μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι επικρατούσε ένα ήπιο συναίσθημα αγωνίας. Το κουδούνι χτύπησε και τα γέλια πλέον και οι φωνές δημιουργούσαν ένα συναίσθημα τρόμου, όλα αυτά όμως άρχισαν να μειώνονται όταν «κρυφτήκαμε» πίσω από το πανί! Ύστερα και από το τραγούδι του Καραγκιόζη, η θετική ενέργεια των παιδιών δεν μπορούσε παρά να υπερισχύει. Εγώ προσωπικά ήμουν όλη την ώρα περίεργη να κοιτάξω πίσω από το πανί και να δω τις φατσούλες των παιδιών, μέχρι που ήρθε η στιγμή και στα κλεφτά έριξα μια ματιά. Το βλέμμα τους και τα μπιρμπιλωτά ματάκια τους σαν πολλά αστέρια που φωτίζονταν από το φως του μπερέ μου έμεινα αξέχαστα. Αυτή η παιδικότητα που φάνηκε να περνάει και στους δασκάλους τους καθώς δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις αν αυτό το βλέμμα ήταν μεγάλου ή μικρού. Έτσι όπως τους φώτιζε όλους το φως ήταν σαν να μπορούσες να πας το χρόνο τόσο πίσω μέχρι τις πρώτες παραστάσεις του Καραγκιόζη και να μην είχε αλλάξει τίποτα σε αυτό το βλέμμα.

Εντυπωσιακό ήταν που για πρώτη φορά μετά από πρόβες ήμασταν αντιμέτωποι με ένα πολύ απαιτητικό κοινό και ενώ δεν βλέπαμε αντιδράσεις τα αυτιά μας είχαν πάρει πλέον το ρόλο του θεατή, κι έτσι μόνο με το άκουσμα ενός γέλιου ή ενός σχολίου παίρναμε  δύναμη. Ήταν δύσκολο καθώς όλοι έχουμε μάθει να βλέπουμε και να μιλάμε αλλά όχι να ακούμε, κάτι που στο θέατρο Σκιών είναι ένας άτυπος κανόνας. Ο Καραγκιοζοπαίχτης όσο καλά να ξέρει τους χαρακτήρες του, τα λόγια του αν δεν ακούσει το κοινό δύσκολα θα αρέσει, διότι ο Καραγκιόζης είναι κάτι ζωντανό και πρέπει να δημιουργεί την αίσθηση ότι όσο εσύ τον παρακολουθείς τόσο κι αυτός εσένα. Καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης άλλοτε επικρατούσαν γέλια, άλλοτε σιωπή (καθώς πολλά αστεία ανταποκρίνονταν και σε μεγαλύτερη ηλικία) και άλλοτε κάποια πολύ εύστοχα σχόλια πάντα από τα παιδιά. Πολύ ευχάριστο ήταν και το γεγονός πως τα παιδιά ξέρανε τις φιγούρες και όποτε έβγαιναν φώναζαν τα ονόματά τους όπως στον Μπάρμπα-Γιώργο.

Αφού τελείωσε η παράσταση και βγήκαν ντυμένοι και πλέον τρισδιάστατοι ο Καραγκιόζης, η «Νύφη» και η Γριά επικρατούσε ένας πολύχρωμος και μουσικός χαμός, ακόμα κι εγώ που καθόμουν πάνω στην σκηνή ήθελα να κατεβώ να χορέψω μαζί τους. Όταν πάλι βγήκαμε με τις φιγούρες μας όλοι πλέον ορατοί στο μικρό μας κοινό ήταν εκπληκτικό πως αντί να απογοητευτούν, όπως πίστευα εγώ γιατί όλη η μαγεία του κρυφτού θα χανόταν, εκείνα ενθουσιάστηκαν ακόμη περισσότερο και έτρεξαν αμέσως να μας γνωρίσουν. Αυτό παρατήρησα σε όλους ήταν αυτό που έκαναν ήταν κατευθείαν να πιάσουν τους αγαπημένους τους χαρακτήρες και έπειτα και τους άλλους. Πολλά έπιαναν τα χέρια της φιγούρας σαν να την χαιρετάνε δίνοντάς της μία άλλη διάσταση από αυτή που είχα εγώ στο μυαλό μου, ότι δηλαδή έπαιρνε ζωή μόνο πίσω από τον μπερντέ. Με αυτόν τον τρόπο οι φιγούρες μας παρέμειναν ζωντανές όχι μόνο μετά το τέλος της παράστασης αλλά πιθανόν και μέχρι οι μικροί μας θεατές να γυρίσουν σπίτια τους.

Κλείνοντας, μετά την παράσταση δεν μπορούσα ακόμη να προσανατολίσω τα συναισθήματά μου ύστερα και από τα χειροκροτήματα αλλά και τις επιβραβεύσεις των μεγάλων και παρά την κούραση και την ζέστη του κέντρου, στην έξοδό μας από το σχολείο όταν κάποια κοριτσάκια ήρθαν να με αγκαλιάσουν θεωρώ πως τότε κατάλαβα. Ήταν αυτό το συναίσθημα εκείνη την στιγμή που μου έδωσε το  κουράγιο να μπορέσω να παίξω την παράσταση από την αρχή. Ήταν αυτό το συναίσθημα που όταν γύρισα σπίτι συνέχιζα να έχω ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου αλλά και ακόμα σήμερα όποτε το σκέφτομαι συνεχίζω να το έχω. Αυτό  που τελικά με έκανε και κατάλαβα τι είναι ο Καραγκιόζης και πως δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ! Το συναίσθημα πως πίσω από ένα λευκό πανί με λίγη μουσική και καλή διάθεση μπορείς να δώσεις στον κόσμο τόσα πολλά όσα εσύ ο ίδιος δεν έχεις φανταστεί ή πίστευες πως δεν τα έχεις.

Γεωργία Βαρβέρη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s