ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

         ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

Πρωτοείδα Καραγκιόζη περίπου πέντε ετών. Δεν πρόκειται να ξεχάσω τη σκηνή, όπου κατέβαινα με τον παππού μου τα πλατιά σκαλοπάτια στα βοτσαλάκια της Καστέλλας και αντίκριζα πάντα το ίδιο θέαμα : τον Καραγκιόζη με τα τρία κολλητήρια να μιλούν και να τους ρίχνει καρπαζιές.

Μαγεύτηκα, εντυπωσιάστηκα και , όπως ήταν φυσικό , δεν το ξέχασα ποτέ. Από τότε δεν έπαψα να ασχολούμαι, να διαβάζω για τον Καραγκιόζη και βεβαία αυτή η σχέση έφτασε στο απόγειο της , όταν αντίκρισα με τα ίδια μου τα μάτια πως κινούνται τα νήματα πίσω από τον μπερντέ. Πρέπει να ήμουν γύρω στα δεκατέσσερα. Εκεί ήταν η στιγμή που όχι απλά χάρηκα, αλλά μπορώ να πω ότι συγκινήθηκα. Πάντα και στην οποιαδήποτε μορφή καλλιτεχνίας (θέατρο, θέατρο σκιών), η μεγάλη έκπληξη που παθαίνει κάποιος είναι όταν δει το τι προηγήθηκε και το πως προετοιμάστηκε η όλη κατάσταση, ώστε να φτάσουμε στο αποτέλεσμα, που θα δείξουμε στο κοινό. Έτσι, λοιπόν, κι εγώ ένοιωσα αυτά τα συναισθήματα. Επίσης  έμαθα πάρα πολλά και ως προς το ουσιαστικό , αλλά  και ως προς το τεχνικό μέρος του θεάτρου σκιών, δηλαδή και για την ιστορία ,αλλά και για το πως να κρατάω τη φιγούρα, το βάρος της , πως πρέπει να κινείται κ.λπ. στο πλευρό του έμπειρου, αλλά και ενός εκ των κορυφαίων στο είδος του καραγκιοζοπαίχτη Πάνο Καπετανίδη

Το θέατρο σκιών  αν και ανέκαθεν για μένα ήταν  μετά το θέατρο – που είναι η ζωή μου – δεν παύει να είναι για μένα κάτι το ιδιαίτερο και αγαπητό και κάτι, που δεν πρόκειται να πάψω ποτέ να ασχολούμαι. Οντας, λοιπόν, και άνθρωπος του αρχείου, από μικρός μάζευα άρθρα, εικόνες , εισιτήρια και λαχεία με τη φιγούρα του Καραγκιόζη, φιγούρες (και άλλων καραγκιοζοπαιχτών και δίκες μου), συλλεκτικά περιοδικά και διάφορα ειδή και αφίσες του Καραγκιόζη.  Όταν, λοιπόν είδα ότι έχει μαζευτεί ένα καλό ποσοστό -ποσοτικό και ποιοτικό-  αρχείου , σκαφτόμουνα : ναι μεν ωραία τα μάζεψα, αλλά θα ήθελα να αξιοποιηθούν και με ανάλογο τρόπο. Σε ηλικία πλέον δεκαεννέα χρονών χάρηκα τόσο πολύ, όταν ανακάλυψα ότι υπάρχει μάθημα, που ασχολείται με αυτό το είδος της καλλιτεχνίας και ότι θα μπορούσα να αξιοποιήσω με τον πιο δημιουργικό τρόπο το αρχείο μου. Μέσα από τη συναναστροφή με παιδιά που έχουν παρόμοιε ενασχόληση, κατάφερα να ανταλλάξω εμπειρίες, να δω το θέατρο σκιών και από άλλες οπτικές , να διευρύνω τους ορίζοντες μου και να διαπιστώσω για άλλη μια φορά την αξία της συλλογικότητας . Και τους ευχαριστώ όλους ιδιαιτέρως. Διότι αυτό, το οποίο κάνουμε είναι ακόμα δυσκολότερο από μια συνηθισμένη παράσταση Καραγκιόζη, διότι δεν υπάρχει ένας διευθύνων, αλλά παιδιά που πρέπει να αυτό πειθαρχήσουμε, να ενωθούμε και να βγάλουμε ένα αποτέλεσμα, όποιο κι αν είναι αυτό.

Ευχαριστώ εκ βαθέων τον Κύριο Βιβιλάκη, ο οποίος έδωσε ζωή σε ένα παρεξηγημένο είδος καλλιτεχνίας και του προσέδωσε τη θέση που του αρμόζει, ο οποίος δεν άφησε τίποτα στην τύχη και ο οποίος μου έδωσε την ευκαιρία να αξιοποιήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και τις γνώσεις μου και το αρχείο μου – που σας έλεγα προηγουμένως. Ευχαριστώ επίσης τον κύριο Άθω Δανέλη, ο όποιος και λόγω της άμεσης ενασχόλησης του με το αντικείμενο, μας έδωσε σωρεία σημαντικών τεχνικών και ουσιαστικών πληροφοριών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s