Οι προσωπικές μου στιγμές με τον Καραγκιόζη

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες παιδικές μου αναμνήσεις που πραγματικά θα μου μείνουν αξέχαστες.  Ήμουν περίπου 4 ετών όταν παρακολούθησα για πρώτη φορά παράσταση του Θεάτρου Σκιών. Ο καραγκιοζοπαίκτης ήταν ο Γιάννης Νταγιάκος. Ενθουσιάστηκα με το θέαμα, αγάπησα το Θέατρο Σκιών και λάτρεψα τον Καραγκιόζη. Καθώς μεγάλωνα συνέχισα να βλέπω παραστάσεις ζωντανά, αλλά και μέσω υπολογιστή και ο Καραγκιόζης έγινε ένας φίλος για μένα. Ένας φίλος που μου έδινε χαρά και με διασκέδαζε τις ελεύθερες ώρες μου. Παιδάκι, σε μια εκδρομή στο Ναύπλιο είδα ένα μαγαζί με φιγούρες του Καραγκιόζη και του θιάσου του. Ενθουσιάστηκα και εγώ και ο αδερφός μου. Δεν φεύγαμε από το μαγαζί, μέχρι που ο ιδιοκτήτης του μας είπε ότι έπρεπε να κλείσει για να πάει σπίτι του. Θυμάμαι ότι ο καθένας μας πήρε 5 φιγούρες για να διακοσμήσουμε με αυτές το δωμάτιό μας. Ήταν η πρώτη φορά που έπιασα με τα χέρια μου φιγούρες του Καραγκιόζη και θα μου μείνει αλησμόνητη.Από τότε κάθε φορά που πηγαίνω στο Ναύπλιο επισκέφτομαι το συγκεκριμένο μαγαζί και αγοράζω φιγούρες.

Ξαναήρθα σε επαφή με τον Καραγκιόζη μέσα από το μάθημα «Το Θέατρο Σκιών» στο β’ εξάμηνο. Μέσα από δικές μας παραστάσεις, με επισκέψεις στο Σπαθάρειο Μουσείο και με την κατασκευή δικών μας ηρώων του Θεάτρου Σκιών κατάφερα να έρθω όλο και πιο κοντά στον Καραγκιόζη και γενικότερα στο Θέατρο Σκιών. Η συμμετοχή μου στο μάθημα ήταν από τις πιο ευχάριστες εμπειρίες στο τμήμα Θεατρικων Σπουδών.

Αναπολώντας τα χρόνια της παιδικής μου ξεγνιασιάς πολλές φορές θα ‘θελα να μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο σε εκείνη τη στιγμή που έπιασα για πρώτη φορά στα χέρια μου την φιγούρα του Καραγκιόζη.

Μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου θέλω να ευχαριστήσω δύο ανθρώπους που με βοήθησαν, όχι μόνο να μην ξεχάσω ΠΟΤΕ τον Καραγκιόζη, αλλά να μάθω πολύ περισσότερα πράγματα γι’ αυτόν. Τον κύριο Άθω Δανέλη και τον κύριο Ιωσήφ Βιβιλάκη, που μέσα από το μάθημά τους με φέρανε πολύ κοντά στο Θέατρο Σκιών και στους ήρωές του.

Τέλος θα ήθελα να γράψω το «Τραγούδι του Καραγκιόζη» από τον Ευγένιο Σπαθάρη.

Για πέτα μου σαν πρώτα ένα κομμάτι κότα

κι ας κάνουμε σεφτέ με σάλτσα και κεφτέ.

Το φαγητό είναι χαρά ο ύπνος είναι υγεία

αν είχα και κανά παρά θα ζούσα με ευτυχία.

Ετούτο το μοσχάρι κανείς να μην το πάρει

και τις μπριτζόλες όλες θα τις μασήσω όλες.

Advertisements

One thought on “Οι προσωπικές μου στιγμές με τον Καραγκιόζη”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s