Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

Η πρώτη μου επαφή με τον Καραγκιόζη και το Θέατρο Σκιών έγινε μάλλον σε νεαρή ηλικία, όπως άλλωστε και των περισσοτέρων παιδιών, τουλάχιστον της δικιάς μου γενιάς. Προερχόμενη από οικογένεια η οποία από νωρίς μου δημιούργησε καλλιτεχνικές ανησυχίες ήταν φυσικό να αγαπήσω τον Καραγκιόζη, όπως αγαπούσα και τον Αριστοφάνη και την ελληνική μυθολογία. Στην αρχή το να παρακολουθώ παραστάσεις τέτοιου είδους ήταν λίγο ξένο για μένα. Η φιγούρα με τη μεγάλη μύτη, το ανησυχητικά μακρύ χέρι και την περίεργη φωνή με παραξένευε. Όσο περισσότερες παραστάσεις όμως έβλεπα τόσο πιο πολύ μου άρεσε. Το γεγονός μάλιστα ότι μπορούσα να συμμετέχω κι εγώ ήταν αυτό που ερέθιζε όλο και πιο πολύ τη φαντασία μου. Με τον τρόπο λοιπόν αυτό μυήθηκα κι εγώ στην τέχνη του Καραγκιόζη και του Θεάτρου Σκιών. Μάλιστα στο δημοτικό τα Σάββατα που είχαμε διάφορες δραστηριότητες όπως μπάσκετ, ζωγραφική και χορό, μία από τις προτεινόμενες δραστηριότητες ήταν και η κατασκευή κάποιας φιγούρας του Καραγκιόζη. Τα καλοκαίρια που τα περνούσα μαζί με τον αδερφό μου και τα ξαδέρφια μου στο εξοχικό μας στη Σαλαμίνα, είχαμε παρακολουθήσει αρκετές παραστάσεις Καραγκιόζη στο Δημοτικό Θέατρο. Καθώς όμως τα χρόνια περνούσαν, οι επισκέψεις μας όλο και λιγόστευαν.

Στα μετέπειτα εφηβικά χρόνια προτεραιότητα είχαν άλλα πράγματα και άλλοι τρόποιδιασκέδασης. Κι έτσι για αρκετά χρόνια δεν είχα παρακολουθήσει κάποια παράσταση Καραγκιόζη. IMG_0291Πριν από δύο περίπου χρόνια όμως δουλεύοντας σε έναν παιδότοπο οργανώθηκε από την υπεύθυνη μία παράσταση Καραγκιόζη για τους μικρούς φίλους. Προς μεγάλη μου έκπληξη τα παιδιά ηλικίας από δύο εως δέκα χρονών με μεγάλη όρεξη και ανυπομονεσία κάθησαν και παρακολούθησαν την παράσταση «Ο Μέγα Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι». Ανεξαρτήτως ηλικίας τα παιδιά γέλασαν και διασκέδασαν με την ψυχή τους, πράγμα που αποδεικνύει ότι ακόμα και σήμερα, εν έτει 2014, ο Καραγκιόζης είναι διαχρονικός, μας κάνει να γελάμε, να διασκεδάζουμε και να ονειρευόμαστε.

IMG_1653

Τέλος, φέτος το καλοκαίρι στα πλαίσια του φεστιβάλ των Αισχυλείων στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας είχα την τύχη να παρευρεθώ στην παράσταση του Αίαντα σε σκηνοθεσία της Μάρθας Φριντζήλα. Αυτό που την έκανε κατά τη γνώμη μου τόσο ξεχωριστή ήταν το γεγονός ότι ο χαρακτήρας του Αίαντα ήταν μία φιγούρα του Θεάτρου Σκιών που ζωντάνευε με τη φωνή και το παίξομό του ο Άθως Δανέλλης, ο οποίος άλλωστε είναι ένας από τους διδάσκοντες του μαθήματος «Η Τέχνη του Καραγκιόζη» κατά το τρέχον εξάμηνο. Το θέατρο σκιών λοιπόν, δεν είναι μόνο ο Καραγκιόζης, είναι πολλά περισσότερα πράγματα, συναισθήματα και εμπειρίες. Αυτή τη χρονιά θα έχουμε όλο το χρόνο να μάθουμε, να δημιουργήσουμε, να γνωριστούμε μεταξύ μας αλλά και με τον Καραγκιόζη και το Θέατρο Σκιών.

Πολυχρονοπούλου Δανάη

Advertisements

One thought on “Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ”

  1. Μπράβο, πολύ ωραίο και φροντισμένο το κείμενο. Αλλά γιατί δεν το υπογράφετε; Να σας μάθουμε; Μπορείτε με το edit που θα βρείτε στη σελίδα που είναι το κείμενο. Και μετά update.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s