Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΟΞΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ

Η ιδιαίτερη σχέση με το θέατρο σκιών ενός παγκοσμίως γνωστού συγγραφέα, ο οποίος είναι μανικός με τα μαθηματικά, το μυθιστόρημα και τα κόμιξ, του σκηνοθέτη Απόστολου Δοξιάδη, μας προσφέρει την ευκαιρία να σκεφθούμε για τη δημιουργική σχέση αυτού του παραδοσιακού θεατρικού είδους με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.

Η αφίσα της ταινίας «Τεριρέμ» (1986) του Απόστολου Δοξιάδη.

Ξεκινώντας με τη βραβευμένη ταινία Τεριρέμ (1986) το θέατρο σκιών παίζει βασικό ρόλο στην ιστορία του έργου, αφού ο πρωταγωνιστής (Αντώνης Καφετζόπουλος) είναι καραγκιοζοπαίχτης ο οποίος ταξιδεύει στην ελληνική επαρχία. Βοηθός του η βουβή γυναίκα του (Όλια Λαζαρίδου). Ο κόσμος των σκιών συμπλέκεται με οράματα, θαύματα, τη λαϊκή πίστη και ευσέβεια και τη νεοελληνική ταυτότητα.

Την επιμέλεια στις φιγούρες και στο θέατρο σκιών είχε ο Ευγένιος Σπαθάρης. Με μουσική του Διονύση Σαββόπουλου, σκηνογράφο-ενδυματολόγο τον Αλέξη Κυριτσόπουλο, και ένα εξαιρετικό επιτελείο ηθοποιών (Αντώνης Καφετζόπουλος, Όλια Λαζαρίδου, Βάσια Παναγοπούλου, Δημήτρης Πουλικάκος, Άλκης Παναγιωτίδης, Σοφοκλής Πέππας, Αντώνης Κατσαρής, Νίκος Παπακωνσταντίνου, Λάμπρος Τσάγκας, Γιάννης Χατζηγιάννης, Σπύρος Παπαδόπουλος, Κική Πέρση, Βαρβάρα Μαυρομάτη, Σοφία Πυρουνάκη, Μάνια Συριοπούλου, Χρήστος Βακαλόπουλος) ο Απόστολος Δοξιάδης ανανέωσε στο τέλος της δεκαετίας του 1980 τον ελληνικό κινηματόγραφο, ενώ ταυτόχρονα με την εργασία του αυτή πρόσφερε στο θέατρο σκιών την τιμή που του αξίζει, ώστε να γίνει και γνωστό το είδος και, κυρίως, να δικαιωθεί στη συνείδηση πολλών νέων της εποχής εκείνης.

Μια ακόμη δημιουργία του Απόστολου Δοξιάδη είναι η μουσική παράσταση Θεάτρου Σκιών The Tragical History of Jackson Pollock, Abstract Expressionist. Εδώ, συναντούμε κάποιον γνωστό μας, τον καραγκιοζοπαίχτη Γιάννη Νταγιάκο, ο οποίος είναι πίσω από τον μπερντέ. Το έργο παρουσιάστηκε το 1999 στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη στη Αθήνα. Η Παρασκευή Κατημερτζή που ήταν παρούσα στο γεγονός σημειώνει:

Ο χώρος της γκαλερί, ανοιχτός σ’ όλες τις εκφράσεις της τέχνης, απέκτησε ήδη λυόμενες κερκίδες για να δεχθεί τους θεατές και μια μικρή ζωντανή ορχήστρα γεμίζει την παράσταση με ευφρόσυνη μουσική και τραγούδια  του Δημήτρη Παπαδημητρίου  που τυλίγουν το θέαμα με τεξανικά ανατολίτικα παραμυθένια ακούσματα, τονικά και ατονικά, όταν πρόκειται να περιγράψει μουσικά την επανάσταση που έφερε ο Τζάκσον Πόλοκ στον κόσμο της ζωγραφικής. Πίσω από τον μπερντέ, ένας νέος καραγκιοζοπαίχτης, ο Γιάννης Νταγιάκος, κινεί μαζί με τους συνεργάτες του δεκάδες φιγούρες  τη μαμά και τον μπαμπά του Τζάκσον Πόλοκ, τους δασκάλους, τη διάσημη γκαλερίστα Πέγκι Γκουγκενχάιμ, αλλά και τ’ άλλα στοιχεία του έργου: τον δράκο, τις μορφές των «αγγέλων», έργα παλιών μεγάλων μαέστρων της ζωγραφικής των Τζιότο, Φρα Αντζέλικο, Μιχαήλ Αγγέλου που μετεωρίζονται μπροστά στα έκπληκτα μάτια του μικρού Πόλοκ, ώσπου τον ακούμε να λέει: «Θέλω να γίνω ένας παλιός μεγάλος μαέστρος της ζωγραφικής».

Η ταινία με ελληνικούς υπότιτλους:

Δείτε εδώ πώς εμπνεύσθηκε και έγραψε το έργο Η τραγική ιστορία του Τζάκσον Πόλοκ, αφηρημένου εξπρεσιονιστή

Και εδώ, ακόμη περισσότερα από την ιστοσελίδα του έργου: http://www.apostolosdoxiadis.com/theater/the-tragical-history-of-jackson-pollock-abstract-expressionist/#links

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s