ΤΟ ΑΡΧΕΙΑΚΟ ΥΛΙΚΟ ΤΟΥ HARVARD

Η συλλογή Whitman/ Rinvolucri του Πανεπιστημίου Harvard εντάσσεται σ’ ένα πλαίσιο συστηματικής μελέτης της προφορικής λογοτεχνίας που ξεκινάει από δύο καθηγητές κλασικής φιλολογίας, τον Milman Parry και τον Albert Lord, μελετητές του Ομήρου που διατύπωσαν θεμελιακούς κανόνες της προφορικής σύνθεσης. O Cedric Whitman, κλασικός φιλόλογος και αξιόλογος μελετητής του Ομήρου, του Σοφοκλή και του Αριστοφάνη, πρωτομαγνητοφώνησε παραστάσεις Καραγκιόζη στην Κρήτη τον Φεβρουάριο του 1962. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Whitman γνώρισε με τη μεσολάβηση του Σταύρου Παπαστάυρου, που δίδασκε Νέα Ελληνικά στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, τον Ιταλοσκωτσέζο Mario Rinvolucri. Το Νοέμβρη του 1968 ο Whitman έκανε τις απαραίτητες ενέργειες για να εξασφαλίσει την απαιτούμενη χρηματοδότηση και τον Ιούνιο του 1969 ο Mario Rinvolucri ξεκινούσε από το Cambridge της Αγγλίας με ειδικό εξοπλισμό για υψηλής πιστότητας μαγνητοφωνήσεις και με τη συνοδεία του φωτογράφου John Frick για την οπτική κάλυψη της αποστολής. Πέρασαν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στην Ελλάδα μAN00821947_001_l[1]αγνητοφωνώντας παραστάσεις Καραγκιόζη. Ο Rinvolucri μαγνητοφώνησε συνολικά σαράντα τέσσερις παραστάσεις, εννέα σενάρια χωρίς ακροατήριο και είκοσι μια συνεντεύξεις με τους καραγκιοζοπαίκτες, στην Αττική, τη βόρεια Πελοπόννησο και τη δυτική Στερεά Ελλάδα. Ταυτόχρονα αγόρασε (ή του χάρισαν ανάλογα με την περίσταση) λιγοστές φιγούρες τόσο για το Harvard όσο και για το Βρετανικό Μουσείο.

Τον Φεβρουάριο του 1971 ο Rinvolucri έστειλε στην Ελλάδα την Janet Beech για να ξαναπάρει συνεντεύξεις από ορισμένους καραγκιοζοπαίκτες, έτσι ώστε να συγκριθεί το υλικό και να διερευνηθούν τυχόν νόμοι που διέπουν την προφορική εξιστόρηση της ζωής ενός καραγκιοζοπαίκτη. Για λόγους που οφείλονται στην ιστορική συγκυρία, για την Ελλάδα η σοδειά αυτού του ταξιδιού ήταν περιορισμένη σε ποσότητα, όχι όμως χωρίς ενδιαφέρον για τον μελετητή. Αυτή ήταν η τελευταία αποστολή στην Ελλάδα. Συνολικά λοιπόν η συλλογή Whitman/ Rinvolucri έχει πενήντα τέσσετις παραστάσεις, δώδεκα σενάρια και είκοσι έξι συνεντέξεις. Επίσης υπάρχουν 200 περίπου έγχρωμες διαφάνειες. Τέλος, υπάρχει κι ένα ημίωρης διάρκειας φιλμ από ζωντανή παράσταση του Φιδιού στο θέατρο του Γιώργου Χαρίδημου.

από άρθρο της Άννας Σταυρακοπούλου, λέκτορας Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Harvard (Μαγνητοφωνήσεις από μελετητές, Η Καθημερινή, Επτά ημέρες, 3- 1- 1999)

Μέρος του φωτογραφικού αρχείου βρίσκεται στη σελίδα του Βρεττανικού Μουσείου στον ακόλουθο σύνδεσμο http://www.britishmuseum.org/research/collection_online/search.aspx?searchText=shadow+puppet+GREEK&images=true&view=list&page=1

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s